Onun Dayısı var!

Belediye başkanları, genel başkan ve sandık onaylı yönetenler sınıfındandır.

Genellikle partiler tarafından aday gösterilirler, 5 yılda bir seçilirler.

Yakın geçmişte adaylıkları partililerin ve eşrafın önermesiyle olurdu günümüzde bunun yerini genel başkanların hatır gönül gütmesi aldı.

Yani açıkçası, artık her şey yereldeki genel merkez dalkavukları tarafından pişirilip kotarılır, adamına göre köfte piyaz ve rakı ziyafeti ya da erzak kolileri ve harçlık dağıtımı süreçlerinden geçirilerek genel başkan onayına servis edilir oldu.

Böylesine gayet demokratik(!) bir süreçten geçerek başkanlık koltuğuna oturup, görev süreleri içinde, nabza göre şerbet verenleri, örgüt içi denge adamı olanları için bu konumları genellikle, milletvekilliği ya da bakanlık koltuğu, hatta başbakanlık ve daha yukarıları için başlangıç noktasıdır.

 

Hal böyle olunca…

Koltuğa oturan kimi başkan, neden rahatsızlık duysun söz verip de yapamadıklarından?

Halk çoğunluğu algısının gidişatı konusunda neden kaygılansın ki?

Toplumsal dokunun dinamik ve iyileştirici unsurları olan az sayıdaki yerel insan değerleri konusunda neden duyarlı olsun ki?

Bırakılan notlara makul süre içinde dönmemeyi neden saygısızlık olarak görsün ki?

 

Varsın halk küssün!.

Kibriyle dövdükleri ağız dolusu eleştirsin!.

Parti içi dengelerde acemi cambaz durumuna düşse de önemi yok!

Gelecek seçim için insanları kazanmak adına ya; makamında üst düzey kibri ile dövdüklerini, halk arasında alt düzey yılışık halleriyle severek etkilemeye çalışır..

Ya da; nasıl olsa bizdeki siyasi arenada acemi ip cambazı gibi davranan her yeni yetme siyasetçinin genel merkez hatırlısı bir dayısı vardır.

(Nazmi Metin-18.01.2018)